ตั่งแต่วันที่แม็คได้ให้สัญญากับผมเรื่องนั้น (จำกันได้ป่าวเนี่ย) จนถึงวันนี้ก็มั่นใจได้แล้วว่าแม็คจะไม่กระทำอะไรที่มันเลวร้าย 2-3 เดือนที่ผ่านมาแม็คทำตัวดีขึ้นๆ สม่ำเสมอ ไม่ค่อยเอาแต่ใจแล้ว ไม่ก้าวร้าว ทำตัวเหมือนกับว่าไม่มีแม็คคนเก่าเลยแม้แต่เงา
ตอนนี้ผมยังอยู่ที่เชียงใหม่ ยังไม่อยากจะกลับกรุงเทพฯ ไม่รู้จะกลับไปเพื่ออะไรไม่มีอะไรจะทำอยู่ที่นี่สนุกดี อากาศก็ดีด้วย อีกอย่างนะ แม็คบอกว่าไม่อยากกลับเลย...อยากอยู่กับนายนานๆ ผมก็เออเอากับมันสิ ตกลงแม็คเป็นอะไรกันแน่เนี่ย เดี๋ยวนิยมเพศตรงข้าม เดี๋ยวก็นิยมไม้ป่าเดียวกัน ผมก็งงกับมันจริงๆ ครับ แต่ก็ไม่อะไรกับมันมากมายนักหรอกครับ เพื่อนกันมันจะเป็นอะไรยังไงก็เพื่อน ส่วนน้องนายนี่ผมแน่ใจแล้วล่ะครับดูหงิมๆ ติ๋มๆ เรียบร้อย มีระเบียบ ร้องไห้เก่ง แต๋วชัวๆ เลย อย่างว่าละครับผมคบกับเพื่อนได้ทุกรูปแบบ น้องชายผมมันจะเป็นอะไรผมก็ปล่อยๆ มันไป วิถีชิวิตกำหนดเอาเองผมได้แต่เตือนว่าอย่าทำให้พ่อ-แม่ ต้องเสียใจเพราะเราเท่านั้น
ผมหันมามองดูตัวเองว่าทางที่จะเดินต่อไปข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ผมมักจะวางแผนเอาไว้เสมอๆ อะไรที่ทำไม่ได้หรือทำไม่สำเร็จ ผมก็จะหาทางใหม่หรือไม่ก็เปลี่ยนไปทำอะไรที่มันดีกว่า คิดว่าถ้าผมเรียนจบ ม.ปลาย ผมจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงสักแห่ง (จริงๆ ก็มีอยู่ในใจครับ แต่ไม่บอกดีกว่านะ) เรียนจบ ป.ตรี ผมว่าจะไม่เรียนต่อแล้ว จะหางานดีๆ ทำให้แม่ภูมิใจ
ผมโทรหาแม่ที่กรุงเทพฯ ว่าเป็นไงบ้าง พุตตี้ล่ะ...จิปาถะที่จะถาม แม่ก็ถามกลับบ้างว่าไปอยู่ตั่งหลายวันไม่เห็นโทรมาหาแม่บ้างเลย เที่ยวสนุกจนลืมแม่แล้วล่ะสิ ผมก็ได้แต่บอกว่าลืมแล้วก็ลืม นึกขึ้นได้เลยโทรหาไง...
หลังจากคืนวันที่แม็คกับน้องชายมีอะไรกันนั้น ผมก็ปลีกตัวย้ายไปนอนกับพ่อ อ้างว่าอยากคุยด้วยนานๆ จะได้มาหาพ่อสักที ผมก็ลื่นไหลไปเรื่อยๆ ล่ะครับ เพื่อเพื่อนและน้องได้มีความสุขกัน
ทุกวันหลังจากนั้น ผมก็มักจะเห็นแฝดสยามที่ตัวติดกันนะครับ ไปไหนมาไหนด้วยกัน ไม่ห่างกันแม้เสี้ยววินาที คือหมั่นใส้นะครับ แม็คกับน้องชายเดินจู๋จี๊ ดู๋ดี๊กันจนออกนอกหน้าตา บางทีมันก็มานั่งสวีทกันต่อหน้าต่อตาผม ผมเดินหนีมันเดินตาม
เห่อ...นี่วันนี้ผมเล่าอะไรให้คุณๆ ฟังกันเนี่ย อย่าว่ากันเลยนะครับ คนมันเหงาน่ะ อุตส่าห์พาเพื่อนมาเพื่อนก็ดันไปสนิทกับอีกคนนึง ผมนี้หงอยไปเลย ได้แต่นั่งหน้าเศร้าไปวันๆ จนมาถึงวันที่ผมจะได้เพื่อนคืนมาก็มาถึงจนได้ อีก 2 วัน จะเปิดเทอมแล้วผมเลยบอกแม็คได้เวลาลาน้องนายกลับบ้านแล้วนะ จะได้ไปเตรียมตัวไปโรงเรียนกัน จนวินาทีสุดท้ายที่สนามบินขาออกมันยังละล่ะละลักล่ำลากันจนเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ประกาศเรียกผู้โดยสารรอบสุดท้ายมันถึงจะแยกจากกันได้
พอกลับมาถึงบ้าน สุดท้ายผมก็เสียเพื่อนของผมไปแล้วครับ แม็คไม่สนใจผมเลยมัวแต่นั่งคุยโทรศัพท์ทางไกลถึงน้องนายทั้งวันและทุกวัน เวลาผมติวหนังสือให้เดี๋ยวก็ขอตัวไปโทรศัพท์จนผมก็สุดจะทน เลยยึดโทรศัพท์มันมาเก็บไว้ซะเลย เวลาไปโรงเรียนก็เหมือนเดิมครับกิจวัตรประจำวันของผมเป็นอย่างไร ก็เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน
ขอข้ามช่วงน่าเบื่อๆ ไปเลยละกันนะครับ นี่เป็นภาคการเรียนที่ 2 ของ ม.4 ก็ผ่านมาจนถึงเกือบๆ จะปลายเทอมแล้วก็จะมีการจัดกิจกรรมทัศนะศึกษาเข้าค่ายอบรมความมีระเบียบวินัยและส่งท้ายปิดภาคเรียนฤดูร้อน จะเข้าค่ายกัน 4 วัน 3 คืน. ผมชอบการเข้าค่ายนะ หนึ่งได้เที่ยว สองเพื่อนต่างห้องที่เราไม่เคยรู้จักกันเลยตลอดปีเราจะได้ทำกิจกรรมร่วมกัน สามได้ผจญภัยในที่ที่ลำบากยากเข็ญ
วันเข้าค่าย...
เราไปกันในวันศุกร์ กลับวันจันทร์ วันแรกที่ไปถึงผมได้นอนคู่กับเพื่อนต่างห้อง คนนี้ดูหน้าตาแล้วจัดว่าดูดีแบบคุณหนูๆ เด็กเรียนประมาณนั้น เรากล่าวทักทายกันตอนจัดเต้น จัดที่นอน แล้วเราก็ต้องไปเข้าซุ้ม เข้าฐานกิจกรรมต่างๆ กัน ผมก็จะโดนจับคู่ให้ได้อยู่กับคนนี้ตลอดเลย ผมถามเค้าว่าชื่ออะไร เค้าก็บอกว่าชื่อมาร์ทครับ จากที่ได้คุยกันจนชักจะสนิทแล้ว นายมาร์ทที่ดูคุณหนูเรียบร้อยก็เริ่มออกลาย ผมว่าเวลาเค้าเข้าฐานต่างๆ เค้าดูลุยๆ ขัดกับหน้าตาชอบกล ผมก็ได้แต่ตามๆ ไป บางคำที่พูดกันก็หยาบบ้างดีบ้าง ผมก็เออดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องวางตัวลำบาก พอช่าวบ่ายที่เราร่วมเข้าฐานต่างๆ แล้ว พอ 18.00 น. ก็ให้ทุกคนแยกย้ายกันไปชำระร้างร่างกายกัน หรือไม่ถ้าไม่อาบน้ำ (บางคน) ก็จะไปเดินเล่นชมวิวกัน ส่วนผมหรอครับเหงื่อชุ่มตัวไปหมดไม่อาบได้ผื่นขึ้นคันทั้งคืนแน่ๆ เลย ไม่ได้เอายาแก้แพ้มาซะด้วยซิ ผมยืนรอต่อคิวจะอาบน้ำ รอนานมากๆ แต่แล้วก็มีเสียงนึงเรียกชื่อผม
"โน่ๆ ทางนี้ๆ" มาร์ทกวักมือเรียกผม
"อะไรหรอ"
"มานี่ มาอาบน้ำกับเราก็ได้ อาบพร้อมกันจะได้ไม่ต้องรอคิว"
"เออๆ" ผมก็ว่าง่ายอยู่แล้วครับ ปกติบางทีผมก็อาบน้ำที่โรงเรียนกับเพื่อนบ่อยไป
ผมเอาผ้าขนหนูไปแขวนไว้ที่ตะขอตรงประตู ทั้งตัวผมเหลือแต่กางเกงในตัวเดียว (สีขาวบางๆ) ผมหันไปอีกทีเห็นนายมาร์ทแก้ผ้าออกหมดเลย ผมร้องเห้ย...
"มาร์ทนายจะแก้ผ้าทำไม"
"อ้าว...จะอายอะไรล่ะ เนี่ยถ้าไม่ถอยเราก็ต้องเอากางเกงในเปียกๆ กลับบ้านล่ะสิ"
"หรอ ตามสบายนะ" ผมเห็นแล้วหูยใหญ่กว่าผมซะอีก
"แล้วนายไม่ถอดล่ะ ไหนๆ เราก็แก้แล้วโน่นายก็ถอดเหอะไม่ต้องอายหรอกน่า"
"อ่ะก็ได้ แต่อย่าแซวเรานะ"
"ทำไมเล็กมากเลยหรอ" มาร์ทพูดจบแล้วก้มลงมองของผม "อ้าวก็ไม่เล็กนี่หน่า พอๆ กันแหละ 555+"
แล้วนายมาร์ทก็อาบน้ำซุ่ๆ ไปเรื่อย เราหันหน้าเข้าหาอ่างอาบน้ำทั้งคู่ เมื่อผมกำลังถูสบู่อยู่นั้น ผมก็เหลือบไปเห็นของมาร์ทครับ มันชี้เด่เลยอ่ะ ผมหันหน้ากลับที่เดิมแล้วตั่งหน้าตั่งตาอาบน้ำต่อ
"หุหุ...อยู่ๆ มันก็แข็ง ไม่รู้ทำไม"
"ถ้ามีอารมณ์ก็ว่าวเดะ เราเสร็จแล้วเราออกไปก่อนแล้วกัน" ผมกำลังเก็บของเอาผ้ามาเช็ดตัวกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำ
"อยู่เป็นเพื่อนกันก่อนสิ อย่าเพิ่งออก เผื่อมีคนต่อคิวนายเดินออกไปคนอื่นเค้าก็รู้สิว่าเราทำอะไร" มาร์ทรั้งมือผมเอาไว้
"แต่ว่า"
"น่าโน่" มันอ้อนครับ
"เออก็ได้" ผมเลยไปยืนพิงอ่างน้ำกึ่งนั่งบนขอบอ่าง ผมใส่กางเกงในครับแต่ผ้าก็ยังถือไว้ไม่ได้คาดเอว นายมาร์ทก็สาวว่าวของตัวเองไปเรื่อยๆ ผมชักจะเริ่มมีอารมณ์บ้างสิครับ ไอ้ที่สงบๆ อยู่มันก็ขยายพองตัวขึ้นมาดันกางเกงในตุง ปวดจู๋ไปหมด มาร์ทเห็นผมมีอารมณ์บ้างเลยบอกให้ผมชักเป็นเพื่อน ผมไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ผมเลยถอดกางเกงในออกแล้วสาวว่าวตามมาร์ทไป สักพักมาร์ทบอกให้ผลัดกันชัก ผมก็เอ้ชักจะยังไงๆ อยู่นะ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากเลยเล่นตามบทไป มาร์ทเอื้อมมือมาจับของผมเค้าคลึงๆ แล้วบีบๆ บอกว่าแข็งดีจังนะ ผมก็ยิ้มๆ เอื้อมมือไปจับของมาร์ทบ้างอือมันแปลกดีแฮะ ของมาร์ทอวบกว่าของผมครับ ขาวๆ หัวแดงๆ มีน้ำเยิ้มเป็นสาย ของผมก็เช่นกันครับ แค่ไม่อวบเท่าเน้นที่ยาวครับ หึหึ...เราผลัดกันชักไปได้สักพัก มาร์ทก็พูดขึ้นมาว่า
"อยากเสียวกว่านี้มั้ยโน่"
ผมก็ทำหน้างงๆ แต่มาถึงขั้นนี้แล้วไม่คิดอะไรมากแล้วครับ ผมเลยตอบไปว่า "อยากสิ" มาร์ทนั่งลงยองๆ หน้ามาร์ทมาอยู่ตรงจู๋ของผม ผมก็อะไรงงๆ หรือจะทำแบบที่แม็คพยายามจะทำให้ผมนะ คิดไม่ทันความรู้สึกครับ มาร์ทครอบปากลงมาที่จู๋ผม มาร์ทดูดเข้าออก อย่างช้ากับสลับเร็ว เสียวเลยสิครับผมปล่อยให่มาร์ททำไปเรื่อยๆ จนใกล้แล้วผมเลยบอกมาร์ทจะออกแล้ว แต่มาร์ทก็ไม่ยอมปล่อยปากจากผมยังคงดูดและดูดแรงขึ้นกว่าเดิมอีก ผมทนไม่ไหวเลยปล่อยน้ำออกมารู้สึกว่ามากมายกว่าตอนที่ชักว่าวเองซะอีก นายมาร์ทดื่มกินน้ำของผมไปจนหมดทุกหยดหยาด ผมรู้สึกเบาตัวเลยครับ นายมาร์ทลุกขึ้นมายิ้มให้
ผมก็ถามว่า "ไม่รังเกียจหรอไง"
มาร์ทบอกว่า "ไม่หรอกเพื่อโน่มาร์ททำให้โน่ได้เสมอ มาร์ทชอบโน่มาตั่งนานแล้วหล่ะ แต่ไม่รู้จะคุยยังไงดีอยู่คนละห้องอีกอย่างกลัวเพื่อนรู้ด้วยว่าเราเป็นอะไร"
ผมเลยถามต่อว่า "แล้วนายเป็นอะไร"
ผมก็นึกถึงแม็คเลย หรือว่านายมาร์ทจะเป็นแบบแม็คนะ ผมไม่รังเกียจมาร์ทหรอกนะที่ทำกับผมแต่กลับรู้สึกดีกับมาร์ท เป็นไปได้อย่างไรก็ไม่รู้ทั้งๆ ที่เราเพิ่งจะรู้จักกันวันเดียวเอง พอเราคุยกันเสร็จมาร์ทก็เก็บของเตรียมจะออกจากห้องน้ำ ผมกลับดึงมาร์ทเอาไว้
"นายยังไม่เสร็จเลยนี่" ผมนึกได้อย่างเดียวครับในเมื่อมาร์ททำให้เราได้เราก็ต้องตอบแทนเค้า "เราจะทำให้นายเอง" ผมก้มหน้าลงไปแบบที่มาร์ททำ ผมเอาของมาร์ทมาเลียๆ ดมๆ ดู กลิ่นคาวนี่คุ้งเชียว ผมรู้สึกผะอืดผะอมแต่ก็จะทำ ผมครอบปากลงไปที่จู๋ของมาร์ท มันคับปากมากเลยครับ หรือว่าผมไม่เคยเลยไม่ชิน ผมพยายามทำให้ได้ดีที่สุดเหมือนที่มาร์ททำให้ผม
"จะออกแล้วนะโน่"
ผมพยักหน้ารับ แล้วทำต่อผมจะลองดูว่ามันเป็นยังไงถ้าผมกินมันลงไป มาร์ทเกร็งตัวแล้วกระตุก ฉีดน้ำเข้ามาในปากผม กลิ่นคาวมันออกมาเยอะแถมน้ำที่ฉีดออกมาก็มากซะจนล้นปากผม ผมพยายามกลืนมันลงไป รสชาติมันแปลกๆ ครับ แต่สักพักผมก็ทนไม่ไหว อวกมันออกมาหมดครับ ผมอ๊อกออกมาจนน้ำตาเร็ดเลยครับ มาร์ทก็พยุงผมขึ้น
"เป็นอะไรมั้ย คราวหลังไม่ต้องทำให้เราหรอก ให้เราทำให้โน่ก็พอ" ผมพยักหน้ารับแล้วเราสองคนก็รีบเก็บของออกจากห้องน้ำไปแต่งตัว
ไปต่อกันตอนหน้านะครับ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น