เปิดเทอมซักที...
"แม็ค ตื่นเดะวะ...ไม่ตื่นจะลากลงไปข้างล่างเลยนะ" ผมว๊ากใส่หูแม็ค
"เอ่ม...แง่มๆ ตื่นแล้วคราบ" งัวเงียขี้ตาตื่น หุหุ...น่ารักจัง
"นายๆ เอาไอพอตใส่กระเป๋าให้ด้วยนะเดี๋ยวพี่ลืม"
"ครับพี่โน่"
ช่วงเช้าๆ เปิดเทอมวันแรกก็เงี้ยแหละครับ วุ่นวาย...แม่ก็รอ สตาร์ทเครื่องรอแล้วรอเล่า (จริงๆ ไม่ได้รอหรอกครับ แม่ผมต้องวอร์มเครื่องไว้ก่อนเพราะรถคันเก่ามันแก่ไงครับ ไม่วอร์มเดี๋ยวเครื่องพังไวช่างบอกไว้) แม็คอาบน้ำก็ช้าครับ พออาบเสร็จก็ต้องทาครีมอะไรของมันก็ไม่รู้ ไม่รู้มันแมนรึเปล่า ทาคงทาครีมด้วย ผมไม่เห็นต้องทาเลยเสียเวลามากมาย นึกแล้วขำก๊ากทุกทีเลยครับ อะไรน่ะหรอ ทุกๆ เช้าผมจะเห็นนายกับแม็คผลัดกันทาครีม ดูแล้วเป็นภาพที่น่ามอง แอบอิจฉาทำไมเราไม่ทำเองนะ
เปิดเทอมวันแรกก็เหนื่อยเลยครับ ไม่มีเรียนก็จริง แค่คั้นเป็นรองประธานนักเรียนแผนกกิจกรรม โหยไม่น่ารับมาเล้ย...ผมต้องเตรียมรายชื่อนักกีฬา ผมพอจะรู้บ้างว่าใครเล่นอะไรได้และอยู่ที่ไหนแต่ผมไม่มีสิทธิตรงนั้น 555+ คนที่รับงานนี้ก็ต้องพวกประธานสีสิ งานนี้ผมประกาศเรียกตัวแทนห้องเรียนหรือหัวหน้าห้องทถุกห้องทุกชั้นเรียนมาที่ห้องประชุม ผมให้หัวหน้าห้องทุกห้องรวมทั้งห้องผม (ผมไม่ใช่หัวหน้าห้องนะรองประธานนักเรียนเป็นหัวหน้าห้องไม่ได้) ตอนนี้ก็ได้ครบทุกสีแล้วผมก็สั่งให้ประธานสีหารองประธานสี, เลขา, แบ่งผู้รับผิดชอบเรื่องกีฬาต่างๆ และคนคุมเชียร์ เหนื่อมากมาย อิ๊บ...หายใจเข้าแรงๆ เข้า-ออก ลึกๆ เหนื่อยจังขอแรงใจหน่อย
"แม็คหายไปไหนมาทั้งวันเนี่ย ไม่มาช่วยเลย เดี๋ยวตัดออกจากผู้ช่วยเลยนี่"
"โหยก็...ช่างเหอะไม่ได้ไปไหนหรอกน่า" ดูมีลับลมคมในยังไงชอบกล
"เออๆ อย่าให้รู้นะ เหนื่อยจัง...ไปตามนายมาจะกลับบ้านแล้ว เดี๋ยวขออาจารย์ให้ งานเสร็จแล้ว" ผมบอก
"อ้าวรีบไปไหนอ่ะ" แม็คทำท่าไม่อยากจะกลับ เอ้...มันชักจะยังไงเนี่ย
"ไม่ได้รีบ หรือจะไม่กลับพร้อมเราก็ได้นะ งั้นเรากลับก่อน แมน-แอ๊ด ไปป่าว" ผมหันไปสนใจเพื่อนๆ แทน
"ไปดิ-ไป"
"ไปก่อนนะแม็คเดี๋ยวไปตามหานายก่อนที่ห้องก็ไม่อยู่"
"เอ้ยไม่ต้องไปตามหรอก นายขออาจารย์กลับบ้านไปแล้วแหละ เห็นบอกว่าปวดหัวน่ะ" มันรู้เรื่องของน้องนายก่อนเราทุกที นี่แกสองคนยังเป็นกิ๊กกันอยู่หรอเนี่ย
"เฮ้ย...แสนรู้นะ อย่าให้รู้นะว่าแอบคบกันน่ะ หัวแตกแน่มึง ไปก่อนนะ" ผมงอนใส่แม็ค แยกย้ายกับแอ๊ดและแมนขี้เกียจกลับบ้านแล้วน่ะสิ นั่งรถผ่านเซ็นทรัล(ชิดลม) ก็นึกถึงเรื่องไอ้แม็ค มันยังไงกันแน่เนี่ยอย่าให้เป็นจริงอย่างที่คิดเลยน่า ผมเลยมาแล้วครับ เลยลงไปเดินเล่นที่เซ็ลทรัลเวิร์ลแทน ไปนั่งทานสเวนเซ่นแก้เซ็ง
"ได้แล้วครับ บานาน่าวิปซันเดย์-ใส่ครีมเยอะๆ และก็ลูกเชอรี่เยอะๆ เช่นกัน" ผมชอบสั่งอะไรแบบนี้ เหอะๆ...เรื่องมากไง พนักงานผู้ชายหน้าตาหนุมหนิม น่ารักเชียวส่งไอครีมมาให้พร้อมกับยิ้มน่ารัก
"ขอบคุณครับ" ผมรับมาแล้วตักใส่ปากทันที 1 คำ
"เอ่อครีมติดที่ปากน่ะครับน้อง" พนักงานคนเดิมที่เดินมาเสริฟอีกโต๊ะนึงทักขึ้น ทำเอาใจที่เหม่อลอยกลับเข้ามาได้ทันที ผมก็เช็ดออกแต่ไม่หมด
"ตรงนี้ครับ" พี่เค้าเช็ดให้ผมอ่ะ เขิลน่า...อ๊าก อย่ายื่นหน้ามาใกล้ๆ สิ ใจจะละลาย "ขอโทดนะครับ"
"ขอบคุณอีกทีนะครับ"
นั่งอยู่เกือบ 2 ชั่วโมง (ทำไมนั่งได้นานจังเว่อไปป่ะเนี่ยแต่จริง) ผมนั่งเหม่ออยู่นานสองนาน ไอครีมหมดไปตั้งนานและแหละ เลยจ่ายตังค์ แล้วเดินออกจากร้านไป เดินเล่นอยู่สักพัก
"น้องครับๆ" พี่พนักงานเสริฟนี่นา
"อ้าว พี่..."
"ป้องครับ"
"พี่ป้อง เลิกงานแล้วหรอครับ"
"ครับน้อง..."
"โน่ครับ"
"ชื่อแปลกดี เรียนที่ไหนครับเนี่ย"
"ที่... ม.5 ครับ"
"เห็นนั่งเหม่อที่ร้าน คิดถึงใครอยู่หรอครับ"
"อ๋อ ไม่มีอะไรหรอกพี่"
"มีอะไรปรึกษาพี่ได้นะครับ อย่างน้องเนี่ยเรื่องอะไรไปไม่ได้นอกจากแฟนใช่มั้ยครับ" รู้ได้ไงหว่า สงสัยมีประสบการณ์
"ก็ได้ครับเรื่องแฟน"
"ทำไมหรอครับ" เราเดินคุยกันไปเรื่อยๆ
"ก็ผมสงสัยว่าเค้าจะแอบมีคนอื่น" ผมทำหน้าเศร้า คิดแล้วไม่น่า คิดมากไปเองป่าวก็ไม่รู้
"แล้ว"
"เราเพิ่งดีกันได้ 3 วันนี้เอง แต่ทำไมเค้าดูเหินห่างผมจังเลยกลับไปสนิทกับน้องชายผม จริงๆ แล้วน้องผมกับเค้าก็เคยเป็นแฟนกันน่ะครับ"
"อ๋อ...อย่าคิดมากสิครับ บางทีเราคิดมากไปเลยทำให้เราห่างเค้ามาเองมากกว่า"
"หรอครับ ผมก็ว่างั้นแต่มันก็น่าคิดมากอยู่หรอกน่า"
"ลองคุยกันดีๆ สิครับ อาจจะไม่มีอะไรเลยก็ได้"
"ครับ ขอบคุณมากๆ เลยนะครับพี่สบายใจขึ้นเยอะเลย"
เดินออกมาหน้าห้างรอรถเมล์ พี่เค้าขอแลกเบอร์กับผม ผมก็โอครับให้ไปพี่เค้าก็ยิงกลับมา (น่ารักจัง...อย่างนี้ต้องสานสัมพันธ์ต่อ) พอกลับมาถึงบ้านเจอน้องนายพอดี ดูหนังอีกแล้ว...ดูคนเดียวด้วย น่าข่มขืนจริงๆ
"นายแม่กลับมารึยัง"
"นอนไปแล้วครับพี่โน่ ดูนาฬิกาบ้างซิ ชอบทำให้เป็นห่วง...โทรศัพท์มีทำไมไม่โทร โทรไปก็ไม่ติด" โดนบ่นอีกแล้ว นี่ปกติแม่ก็บ่นพอแล้วนะ มีแม่อีกคนและช้ำใจจริงๆ ไม่น่ากลับดึกเลย
"หูย...ครับคุณน้อง พี่ขอโทดครับ" ผมทำหน้าประชด
"เออพี่โน่พี่แม็คถามหาน่ะ งอนอะไรกันอีกล่ะ"
"เปล่า ไม่ได้งอน"
"พี่แม็คบอกหมดแล้ว"
"เออ รู้ก็ดีแล้ว ไปอาบน้ำนอนแล้วนะง่วง"
ผมกำลังจะนอนพอดี น้องนายก็เข้ามาเอนตัวจะนอนเหมือนกัน
"พี่โน่ พี่โน่ไม่ต้องระแวงผมนะ"
"ทำไมล่ะ"
"ก็ผมไม่ได้คิดกับพี่แม็คอย่างที่พี่โน่คิดนะ ขี้หึงนี่หว่า...เดี๋ยวก็เป็นโรคจิตหรอก ระแวงไม่เข้าเรื่องเลย"
"ทำไมช่วงนี้ขี้บ่นจัง ดุจังเลยนะ"
"อ้าว ถ้าไม่ทำงี้พี่โน่จะฟังผมบ้างมั้ยล่ะ"
"ฟังนะ" ผมทำเสียงอ้อนๆ
"ฟัง พูดได้เนอะ...เห็นฟังแล้วก็ไม่ทำตาม ผมไม่มีอะไรกับพี่แม็คจริงๆ เมื่อกลางวันขออาจารย์กลับบ้านแล้วก็โทรหาพี่โน่แหละโทรไม่ติดเลยโทรหาพี่แม็คให้บอกพี่โน่ด้วย"
"เป็นไรมากป่ะ"
"ก็ปวดหัวน่ะไม่มีอะไรมากหรอก" "เออพี่โน่มีน้อง ม.2 มาจีบแหละ" นายทำหน้าเหนียงอายแก้มแดง น่ารักจัง
"หรอน่ารักป่ะ"
"อืมหล่อดี เล่นบาสด้วย"
"อืม แล้วแม็คถามหาพี่ทำไม"
"พี่แม็คเค้าไปแข่งเต้นบีบอยอ่ะ เค้าจะชวนพี่โน่ไปแต่พี่โน่ก็ทำงอนใส่ เค้าเสียใจนะ"
"อ้าว จะรู้มั้ย" ผมทำหน้าเสียใจเล็กๆ ทำไมเรานิสัยเสียอย่างนี้นะ พลาดไปแล้วให้อภัยผมด้วยน้า
"แล้วได้ที่เท่าไหร่ล่ะ"
"เอ้ยอะไรจะเร็วปานนั้น ได้เข้ารอบ 10 กลุ่ม"
"อืมๆ"
"ดีใจหน่อยเด้...เค้าอุตส่าห์ทำเพื่อพี่โน่เลยนะ"
"อืม"
"เฮ้อ...คนอะไรไม่มีอารมณ์ขันกับเค้าบ้างเลย พี่แม็ครู้คงหมดกำลังใจแย่" นายทำหน้าเบื่อหน่ายผม
"เออน่า" ผมดีใจนะแต่ไม่กล้าแสดงออกน่ะ มันขัดกันเองในจิตใจว่าทำไมผมต้องดีใจก็ผู้ชายดีใจผู้ชายเนี่ยนะ (อย่าไปคิดว่าแฟนกันดิคิดว่าเพื่อนไง)
"นอนดีกว่า พูดไปก็เหมือนลบปากเปล่าๆ"
"..........." ผมไม่พูดอะไรต่อ นอนดีกว่า
ทำไมผมถึงไม่ค่อยให้ความสนใจกับคนที่เค้ารักผมบ้างนะ แต่กลับไปสนใจกับคนที่เรารักมากกว่า แล้วเค้ากลับรักเรารึเปล่าก็ไม่รู้ ต่อไปนี้สัญญากับใจตัวเองครับว่าจะดูแลเอาใจใส่แม็คให้มากกว่านี้ ก่อนมันจะสายเกินไป ถ้าเสียเค้าไปแล้วเรามานั่งเสียใจคนเดียวมันจะรู้สึกผิดมากๆ
ไปนอนแล้วนะ ง่วงมากมาย...อีก 2 วัน มาลงใหม่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น