"ความรู้สึกตั้งแต่แรกพบกับนาย นายนี่มันตัวอันตราย และเราต้องอยู่ให้ห่างนายให้ได้มากที่สุด แต่สุดท้ายก็หนีนายไม่พ้นอยู่ดี" นี่เป็นความรู้สึกแรกเมื่อเค้าทั้งสองคนได้พบกันในวันเปิดเทอม ม.4 ...
ผมชื่อนายสุทธิศักดิ์ เพิ่มพูนสวัสดิ์ ครับชื่อเล่นน้องโน่ครับ (มาจากแม่ผมชอบพี่นีโน่ครับเลยเอามาสั่นๆ แค่โน่) ผมเป็นลูกชายคนเดียวครับ เอ้ย...ลืมสนิทเลยมีน้องคนนึง มันชื่อว่าน้องพุตตี้ ครับมันเป็นน้องสุดน่ารัก แปลกใจมั้ยครับว่าทำไมชื่อเหมือนสุนัขเลย ใช่แล้วครับคุณทายถูก มันเป็นสุนัขพันธุ์ทางน่ะครับผมเก็บมาเลี้ยงเอง ทีแรกแม่ก็ว่าจะเลี้ยงไหวหรอแล้วจะมีเวลามาดูแลมันหรอ ไม่ต้องห่วงครับแม่ผมน่ะเอามันนอนด้วยทุกวันเลย...
กิจวัตรประจำวันของผมนั้นนะหรอครับ...ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ก็ตั้งแต่ท่านแม่ของผมปลุกผม (ดึงร่างของผม) ขึ้นมาผมก็ล้างหน้า อาบน้ำ แต่งตัว นั่งรถไปโรงเรียนกับท่าน (เดี๋ยวจะพูดถึงกิจวัตรในโรงเรียนทีหลังแล้วกันนะครับ วีระกรรมของผมเยอะมากๆ เลย) เลิกเรียนก็ต้องไปเรียนติวเพิ่ม ก็ผมมันสมองต่ำเลยต้องจำเรียนเพราะแม่บังคับ หลังจากเรียนพิเศษก็ไปเที่ยวห้างฯ กับเพื่อนๆ ไอ้ที่ชอบตอนกลับบ้านนี่แหละครับผมจะได้เดินทะเลาะกับไอ้คนบ้านข้างๆ ผมเนี่ยน่ะทุกวันมันปากดีครับ...
มาถึงกิจวัตรในโรงเรียน (มันจะคล้ายๆ กับกิจวัตรตอนเดินกลับบ้านแหละครับ) ผมมักจะไปถึงโรงเรียนแต่เช้าตรู่...พอไปถึงกิจกรรมแรกของผมก็คือ "เปิดประตูโรงเรียน" ครับ จริงๆ นะ เพราะว่าที่ทำงานของท่านแม่ผมน่ะมันไกลจากโรงเรียนผมมากผมจึงต้องมาแต่เช้าแต่ลุงยามยังไม่เปิดประตูเลยครับ (โรงเรียนผมอยู่แถวสุขุมวิทครับ หลายคนคงจะรู้จักนะดังจะตาย...ส่วนที่ทำงานแม่ผมน่ะหรอแถวๆ บางแคน่ะครับ) เห็นมั้ยครับมันไกลกันคนละโยชเลยนะ กิจกรรมที่ 2. ก็คือยืนรอแฟนคลับครับ ผมมีแฟนคลับนะครับ พอแฟนคลับผมมาจนครบแล้วผมมักจะบอกให้พวกเค้ามาให้ทันตอนผมเปิดประตูโรงเรียน ผมทำแบบนี้มาตั้งแต่ ม.ต้น น่ะครับ กิจกรรมที่ 3. เล่นบาสโชว์สาวๆ ครับ กิจกรรมที่ 4. เรียนครับได้เวลาเรียนแล้ว (มีเข้าแถวนะครับแต่ผมไม่นับเพราะว่ามันเบื่อ เบื่ออาจารย์ใหญ่บ่นแต่เช้า) กิจกรรมตอนเที่ยงนี่ผมเบื่อครับ ผมมักจะไม่ทานนะครับ หิวนะ...แต่ต้องอดทนครับ ถึงลงไปทานข้าวก็เหมือนไม่ได้ทานนะครับ เพราะผมต้องลงไปเจอเดือนโรงเรียน (จริงๆ แล้วน่าจะเป็นผมมากกว่า) เรื่องของเรื่องก็คือมันชิงตำแหน่งผมไป ผมจึงไม่ถูกกับมัน มันชื่อไอ้แม็คครับ บอกชื่อจริงด้วยดีกว่า มันชื่อนายสุระศักดิ์ หิรันย์พิทักษ์ (นามสกุลดังแหวะ) มันเข้ามาเรียนทีหลังผมแต่ดันดังกว่า...น่าอับอายที่สุด มันเข้ามาตอน ม. 4 นี่ แหละครับ
ก็ต้องขออภัยนะครับที่ต้องมีการปูพื้น เอ้ย...เกริ่นนำเรื่องก่อน มันยาวนะแต่ ถ้าไม่มีก็นำพาไปสู่ตัวเรื่องไม่ได้
ชีวะประวัติผู้สร้าง...
-เดิมเป็นคนชื่อบื้อ...แต่จริงใจ ตัวเล็ก...แต่ก็น่ารัก
-ไม่ชอบเที่ยวกลางคืน...แต่ชอบย่ำกรายไปหากินเวลากลางคืน
-หนทางที่มาเจอ ไอ้เจ้าตัวละคร 2 ตัว นี้ได้มาจากบังเอิ้ญบังเอิญ...จริงๆ ไปเจอมันที่ร้านเกมส์ในหมู่บ้าน (ไม่น่าเจอมันเล้ยวันนั้น) เลยตกเป็นจำเลย ต้องมาโดนพิพากษาคดีนี้ ในบล๊อคนี้
-รักสัตว์ รักเด็กๆ ชอบสิ่งทุกสิ่งที่บรรจงให้โลกนี้มีสีสันสวยงาม
-แอบชอบตัวละคร 2 ตัวนี้ด้วย (ผู้อ่านอย่าไปบอกพวกมันนะ)
จบ...โปรดติดตามตอนต่อไป
1 ความคิดเห็น:
แวะมาเม้นให้ค่ะ
ยังอ่านไม่จบเลยพึ่งถึงบทเรียนที่เจ็ดเอง
ก่อนอื่นขอพูดถึงสถานที่โพสต์นะคะ คือ โพสต์ในบล็อคมันก็ดีหาอ่านเรียงตอนได้ง่ายดีค่ะ แต่สงสัยคนอ่านแนวนี้จะไม่ค่อยรู้จักเลยไม่มีใครแวะมาเม้นให้เท่าไหร่เลย
ที่ดิฉันตามมาอ่านได้เพราะบังเอิญไปเจอกระทู้ที่คุณบอยคลับโพสต์ไว้ในเว็บเด็กดีถ้าอยากจะให้ได้รับการตอบรับเยอะขอแนะนำให้ลองไปโพสต์ที่เว็บบอร์ดปาล์มพลาซ่า หรือไม่ก็ที่เว็บบอร์ดเล้าเป็ด
(http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?board=4.0)
ถ้าเป็นที่เล้าเป็ดจะต้องสมัครสมาชิกก่อนนะคะ ขั้นตอนใช้เวลาแป็บเดียวก็เสร็จ
ชื่อเรื่องสไตล์ รักนี้นิรันดร์ เคยเจอที่โน่นสองสามเรื่องเหมือนกัน ไม่รู้ว่าใช่งานเขียนที่คุณบอยคลับเอาไปโพสต์ไว้หรือเปล่า เพราะไม่ได้ตามอ่านทุกเรื่อง หรือไม่ก็คงเป็นแค่ชื่อเรื่องคล้ายกัน แต่ถ้าคุณบอยคลับรู้จักเว็บข้างบนแล้วสมัครเรียบร้อยแล้ว ก็ถือว่าดิฉันปล่อยไก่เล่นละกันนะคะ
ส่วนเรื่องเนื้อเรื่องอ่านแล้วรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องเล่าเลย ไม่ใช่เรื่องแต่ง เพราะหลายจุดไม่สมูทเท่าไหร่ เลยทำให้คิดว่าเหมือนเรื่องในชีวิตจริง เนื่องจากชีวิตจริงไม่ได้เหมือนนิยายนี่นา อะไรจะได้ลงตามสเต็บ จุดที่พูดถึงว่าไม่สมูท คือรู้สึกว่าโน่จะดูเป็นคุณหนู(จากที่เรียกแม่ว่าท่านแม่)
แต่การกระทำต่อแม็คก็ดูห้าวหาญไม่เบา
อย่างเช่น ใส่ยาถ่ายให้กินแต่ใส่ผิดเป็นยาที่กินแล้วต้องล้างท้อง อันนี้ถ้าเป็นนิสัยคุณหนูจริงๆ(แบบหงอๆ)จะต้องกลัวแล้วยอมทำตามที่แม็คบอกแล้ว หรือถ้าเป็นคนดีตามประสาพระเอกก็น่าจะรู้สึกผิดแล้วยอมแต่โดยดี แต่โน่กลับหลบแม็คไปเรื่อยๆ แถมสุดท้ายยังไปต่อยแม็คในลักษณะที่ดิฉันคิดว่าหาเรื่องใส่ตัว ทำให้ภาพพจน์พระเอกแสนดีผิดเพี้ยนไปเล็กน้อย ส่วนแม็คก็ดูเหมือนมีหลายบุคลิค ทั้งโหดแบบไม่มีเหตุผล โรคจิตแบบฉับพลัน(ฉากที่จับโน่ไปข่มขืน) ว่าง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ(ยอมให้โน่ต่อยเรื่องแฟนตัวเอง โดยไม่เอาคืน) และสุดท้ายทั้งคู่ก็มามีแฟนเป็นผู้หญิง เอ่อ ก็เลยรู้สึกว่าเรื่องนี้ตัวเอกทั้งคู่จะมีบุคลิคที่ไม่แน่นอน แต่ก็พึ่งเจ็ดตอนเองนิเลยต้องอ่านต่อไปเรื่อยๆก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยมาว่ากันใหม่ ส่วนจังหวะการดำเนินเรื่องเขียนได้ดีค่ะ ทำให้อยากอ่านต่อไปได้เรื่อยๆ เพราะยังมีจุดที่เหมือนเป็นปมให้คิด มันเลยพลอยลุ้นไปด้วย เช่น ตกลงสองคนนี้จะรักกันได้ยังไง ในเมื่อนิสัยแลจะเข้ากันไม่ได้เลย เพราะงั้นขอตัวไปตามอ่านก่อนนะคะ เดี๋ยวอ่านได้อีกสักระยะจะมาเม้นใหม่ค่ะ
แสดงความคิดเห็น