พอนั่งเล่นอยู่ในรถจนพอใจแล้ว ผมก็ดับเครื่องแล้วเอากุญแจไปเก็บไว้ที่เดิม กำลังคิดอยู่ว่าจะทำอะไรดีไม่ได้ไปโรงเรียน เป็นวันที่ 2 แล้ว ผมเลยหยิบเงินออกมา 2,000 บาท. ไปเที่ยวดีกว่า
ผมเดินออกจากบ้านเมื่อปิดบ้านเสร็จผมเดินผ่านหน้าบ้านไอ้แม็คโยที่ไม่มองบ้านมันเลย แต่เหมือนจะมีคนมองดูผมอยู่ ผมเลยรีบเดินออกไปหน้าปากซอย เรียกรถแท็กซี่ไป
"ไปไหนครับ"
"เอ่อ ไปสวนจตุจักรครับ"
"วันนี้วันอังคารนะน้อง"
"หรอครับ" ผมหน้าแตกเลย "งั้นไปเซ้นทรัลเวริ์ลครับ"
พี่คนขับรถมาส่งผมถึงที่ ผมเดินดูเสื้อผ้า (โหยแพงไม่เอาดีกว่า) เดินไปเดินมาก็เจอกับไอ้แมน.
"เฮ้ย...ไม่ไปโรงเรียนหรอโน่" แมนมันถามผม
"พอดีเราไปธุระกับที่บ้านมาน่ะ เลยขอพ่อ-แม่ มาเดินเล่น" มันมีเหตุผลดีครับ "แล้วนายล่ะ"
"เอ่อ คือ เออ...เมื่อกี้เห็นโปรแกรมหนังเรื่องนึงน่าดูไปดูกันมั้ยเราเลี้ยง" ผมเปลี่ยนเรื่องเลยเพราะไม่มีเหตุผล
"เอาดิ แต่นายยังไม่ได้ตอบเราเลยนะว่าทำไมไม่ไปโรงเรียน" ยังไม่ลืมอีกนะ
"เราตื่นสายน่ะ"
"หรอไม่เคยเห็นนายตื่นสายนี่นา แล้วใครจะเปิดประตูโรงเรียนล่ะ 555+" มันล้อผมได้นะ
"เออน่าไปเหอะ"
พอดูหนังจบ ผมเลยขอไปนอนบ้านมันด้วย แต่จะกลับไปเอาเสื้อผ้าและเอาข้าวให้พุตตี้ทานก่อน
"เออ...แมนเราไปนอนบ้านายได้ป่ะ"
"ทำไมอ่ะ ได้ดิ"
"ก็แม่เราไปต่างจังหวัดน่ะ ไม่มีใครอยู่บ้านเลย"
"ได้ๆ"
"งั้นเรากลับบ้านไปเอาเสื้อผ้าก่อนนะ"
พอผมกลับไปถึงบ้าน ผมก็อาบน้ำแต่งตัวใหม่ เอาอาหารให้พุตตี้แล้วออกจากบ้าน
เช้าวันพุท...
บ้านแมนมันอยู่ใกล้กับโรงเรียนครับ ใกล้ขนาดที่เดินไปโรงเรียนได้ มันจึงตื่นสายทุกวัน วันนี้ผมเลยตื่นสายไปกับมันด้วย ไปถึงโรงเรียนผมก็เห็นไอ้แม็คมันยืนคอยมองผมมาโรงเรียนที่เดิมครับ ผมทำเป็นไม่สนใจมัน (ก็จะไม่สนใจจริงๆ ด้วยครับ) วันนี้มีเพื่อนๆ จดเลคเชอเอาไว้ให้ และก็การบ้านอีกเพียบเลย เลิกเรียนวันนี้ผมไปเดินเล่นกับเพื่อนๆ เช่นเคย...
กลับมาถึงบ้าน 2 ทุ่ม ผมเอาอาหารให้เจ้าพุตตี้ทานก่อนเลยส่วนตัวเองลืมสนิท เพราะกำลังรีบจะทำการบ้านที่หยุดเรียนไป 2 วัน กับวันนี้ด้วย เยอะมากมายเลยครับ กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไป ตี 3 แล้ว พอเสร็จตาก็จะปิด ความง่วงเริ่มบีบสมอง เป็นการเตือนว่าเราต้องพักแล้วนะ ไอ้เจ้าพุตตี้ก็นอนพิงขาผมอยู่ข้างๆ ผมลุกไปนอนที่เตียง พอนอนลงหัวถึงหมอน ผมหลับไปเลยครับ จนนาฬิกาปลุกตอนเช้า ตอนตี 5 ผมตื่นขึ้นมาทำกิจวัตรโดยไม่ลืมที่จะเอาอาหารให้พุตตี้เหมือนเคย )ปกติแม่ทำให้นะเนี่ย) พอเสร็จแล้วผมปิดบ้าน แล้วหันหน้าจะเดินออกไปขึ้นรถที่หน้าปากซอยก็เห็นไอ้แม็คกับแม่มันกำลังจะออกจากบ้านพอดี มันลดกระจกรถลงแล้วบอกให้ผมไปโรงเรียนพร้อมกับมัน ผมปฎิเสธไปครับ...ก็ไม่อยากอยู่ใกล้ๆ มัน ผมเกียดมันเห็นแล้วอยากจะลากลงมาต่อยหน้ามัน พอมันไม่เป็นผล แม่มันเลยบอกให้ผมไปด้วยคราวนี้ผู้ใหญ่ออกปากเองผมก็ไม่กล้าที่จะปฎิเสธ อีกอย่างกลัวเค้าจะถามอะไรมากมาย ก็เลยตอบตกลงไป
พอไปถึงโรงเรียนผมกราบขอบคุณคุณแม่ของไอ้แม็คอย่างที่เคยทุกครั้งที่ท่านมาส่ง แม็คมันถือกระเป๋าผมลงไปด้วย ผมเลยรีบตามลงไปจะเอาคืน แต่ก็ไม่อยากจะทะเลาะเสียงดังผมเลยเดินตามมันไปห่างๆ พอเห็นว่าตรงนี้ไม่มีใครอยู่เลย ผมเลยวิ่งเข้าไปหามัน
"แม็คเอากระเป๋าเราคืนมา"
"เราไม่คืนจนกว่าโน่จะ..."
"เราไม่มีอะไรต่อกัน เอาของ ของเรามา"ผมพูดดักคอมัน
"โน่ยกโทดแล้วกลับมาเหมือนเดิมได้ป่ะ"
"ไม่ได้หรอก...เราไม่มีเพื่อนอย่างนาย"
"แต่เรา"
"ไม่มีแต่ เอาคืนมา" คราวนี้มันยื่นกระเป๋าคืนให้ผม พร้อมกับเดินก้มหน้าไป
"แม็ค"
"นายสัญญาได้ป่ะว่าจะไม่ทำอะไรแบบนั้นกับเราอีก" ผมไม่รู้จะไปพูดกับมันทำไม สงสัยใจผมเองล่ะมั้ง มันอ่อนเกินไป
"ได้ดิ เราจะไม่ทำให้โน่เสียใจอีกเลยขอแค่เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม" มันดีใจใหญ่
"ครั้งที่สองเราคงไม่เจอกันอีกเลย" ผมพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
"สัญญา"
ผมเลยไปนั่งทานข้าวเช้ากับมันในโรงอาหาร ตอนกลางวัน พอเลิกเรียนผมก็ชวนมันไปกับกลุ่มเพื่อนผม (เพื่อนมันผมไม่ชอบขี้หน้ากวนตีนทุกตัว) พอกลับไปถึงบ้านผมเลยให้มันเอาการบ้านมาทำที่บ้านของผม ผมจะได้ทำงานในบ้านได้สะดวกไม่ต้องเทียวไปเทียวมา พอเสร็จเราต่างคนต่างอาบน้ำแล้วก็นอนเลย
จบตอนแล้วครับ...ขอคอมเม้นด้วย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น