"เฮ้ยๆ ไม่ใช่อย่างงั้นมินจุน นี่..." ความรู้สึกชั่วร้ายมันกลับมาอีกแล้วครับ "นี่อ่ะ ใช้ได้แล้ว" ก็พูดเสียงเจื่อนๆ มือผมไปจับกับมือชองมินจุน พอดี มันรู้สึกอบอุ่นยังไงพิลึก
"โน่เก่งว่ะ เอ่อ...เสร็จแล้วไปทานข้าวกันมั้ย เย็นแล้วหิว" ก็ทำกันจนเย็นมากๆแล้ว เหลือบไปดูนาฬิกา 18.30 น. เดินออกมาพร้อมเพื่อนๆ ข้างนอกนี่เริ่มมืดมากแล้ว
(ไม่แปลกถ้าผมจะกลับบ้านดึกดื่น กลับจะแปลกมากเลยถ้าแม่เห็นผมกลับบ้านแต่หัววัน แสดงว่าต้องมีเรื่องแต่วันนี้ไม่ได้กลับนี่นา)
เราตกลงทานข้าวกันที่ร้านอาหารตามสั่งหน้าโรงเรียน
"เออนายอยากทานอะไรล่ะ สั่งให้" ผมพูดแล้วก็เขิลเองจนแม็คกับนายสังเกตุเห็น
"นายทานอะไรล่ะ เราก็ทานเหมือนนายแหละ" มาแบบนี้หน้าผมแดงเป็นลูกตำลึงสุกเลยครับ
"พี่โน่ๆ พี่แม็คบอกว่าสัญญากับพี่พลอยแล้วนะว่าจะไม่ทิ้งเค้า" เจ้านายกระซิบที่ข้างหูเบาๆ
"ก็ไม่ได้ทิ้งนี่ เพื่อนกันคิดมากน่า"
"แล้วทำไมหน้าแดงล่ะ"
"เฮ้ยจริงหรอ เอ้ยก็เหนื่อยน่ะ นายสองคนต่างหากล่ะที่ไม่ช่วยทำอะไรเลย สั่งๆ ไปเดี๋ยวเหอะยุ่งเรื่องชาวบ้าน" ผมอายครับ แต่กลบเกลื่อนด้วยการอารมณ์เสียใส่
"ป้าครับเอากะเพาหมูไข่เจียวครับ ไม่ใส่ผักนะครับ 2 ที่ครับ" ผมสั่ง
"ถ้ากะเพาไม่ใส่ผักแล้วจะเรียกผัดกะเพาทำไมจ๊ะหนู สั่งผัดพริกหมูก็จบ"ป้าหันมาพูดประชด
"เออเดี๋ยวเราซื้อขนมก่อนนะพวกนายเข้าไปก่อนก็ได้" ผมบอกเพื่อนๆ หลังจากที่ทานข้าวกันจนเสร็จ
"งั้นเราไปด้วย จะได้ช่วยถือของไง" มินจุนพูด
"ก็ได้ เอาอะไรเพิ่มมั้ย" ผมถามเพื่อนๆ
"ซื้ออะไรก็ซื้อมาเถอะ เยอะๆ" มันเน้นเยอะๆ
ผมเดินเลือกซื้อขนมในร้าน 7-11 อยู่ได้สักพัก ก็ได้ขนมมาเยอะแยะมากมายไม่รู้จะซื้อทำไมเยอะแยะขนาดนี้ เสียตังค์เยอะ
"725 บาทค่ะ" พนักงานบอก
"....." ผมยื่นแบงค์ให้
"รับมา 1,000 บาท"
พนักงานทองเงินเสร็จ ผมกำลังจะหยิบถุงหลายใบแต่ก็โดนแย่งไป
"คนละ 2 ใบ เท่าๆ กัน" มินจุน ขี้เล่น
"เอ้ย...แต่นั่นมันถุงน้ำนะมันต้องหนักกว่า 2 ใบนี้สิ" ของผมน่ะขนม คา-มู น่ะน้ำเป๊ปซี่ ถุงละ 4 ขวดลิตร
"เอาน่าโน่เหนื่อยมาทั้งวันแล้วเราเห็น ให้เราช่วยเถอะนะ"
"OK. ตามใจ"
เราสองคนเดินเข้ามายังไม่ทันจะครึ่งซอยดีเลย มีวัยรุ่น 7-8 คน เดินขวางข้างหน้ากับล้อมจากด้านหลังเข้ามา
"มินจุน ใครว่ะ" ผมไม่เคยเจอใครมาล้อมหน้าล้อมหลังมากมายขนาดนี้ก็เลยเหวอแดกไปเหมือนกัน
"นั่นมินจุนนี่หว่า" เท่านั้นแหละยังไม่ทันได้คำตอบผมก็พอจะรู้บ้างว่าพวกมันรู้จักมินจุนแนนอน พวกมันรุมกันเข้ามาทั้งชกทั้งถีบ ทั้งผมและมินจุน ไม่มีทางจะได้ขยับมือเลย ของที่ถือมาก็กระจัดกระจายเต็มพื้นถนน
ตอนนี้ผมกับ มินจุน โดนล็อคไว้แล้วลากเอาตัวไปอีกซอยหนึ่งที่มืดและไม่มีบ้านคนเลย มีแต่พื้นที่โล่งๆ หญ้าขึ้นรกไปหมด
"ตามหาซะตั่งนาน คิดว่าจะหนีพ้นหรอไง" คนหนึ่งใน 7-8 คนนั้นพูด
"ทำไมมันยังไม่จบอีกหรอไง" จะเถียงพวกมันทำไมนะ
"มึงก้มลงมากราบตีนกูแล้วกูจะไว้ชีวิตพวกมึง" คนนี้ท่าทางจะเป็นหัวโจก
".....อุ๊ก?" มันต่อยมินจุน ให้ทรุดกายลงกับพื้น จะให้ มินจุน กราบมันให้ได้
"กูไม่ทำ....(เพี้ย)" ไอ้คนเดิมเอาฝ่ามืออันหนากร้านฟาดลงไปที่ใบหน้ามินจุน เห็นเป็นรอยมือที่ทับรอยหมัดเดิม ผมว่าผมก็มีแต่มันชาครับ กับจุกที่ท้อง
"ถ้ามึงไม่ยอมทำ แล้วเพื่อนมึงล่ะ" อ้าวไหงกลายเป็นกูล่ะเนี่ย "ไอ้ไก่เอาตัวไอ้หน้าอ่อนนั่นมาใกล้ๆ เด๊ะ" แล้วตัวผมก็โดนลากไป เข่าผมถลอกปลอกเปิกหมดแล้ว
".....พลั่ก" ผมไม่รู้ว่าผมโดนอะไร แต่มันเหมือนกับมีเลือดไหลอาบหน้าผมมากมายเลยครับ มันมึนๆ เหมือนจะวูบแต่ก็ยังพอมีสติอยู่ คางผมนาบกับพื้นข้างถนนมองเห็นมินจุน พยายามลุกขึ้นสู้ แต่ที่เห็นก็คือโดนยำซะมากกว่า พวกมันจับมินจุน แนบลงไปกับเท้าของไอ้คนที่ว่าให้กราบเท้ามัน แล้วไอ้คนนั้นมันก็ถอนเท้าลอยขึ้นแล้วเหยีบหน้ามินจุนเอาไว้ แล้วเตะเข้าที่หน้า มินจุนนิ่งสนิทไปในทันที ผมว่าผมร้องไห้นะแต่มันร้องไม่ออกเลยครับมีแต่น้ำตาซึมๆ
แล้วมันก็เดินมา ทางผมที่ยังคงมองเห็นการกระทำของพวกมันอยู่
"ค้นตัวมันเด๊ะ" แล้วหนึ่งในนั้นก็จัดการค้นกระเป๋ากางกางผมทั้งสองข้าง มีกระเป๋าตังค์ ในนั้นมีเงินอยู่ประมาณสองพันกว่าบาท กับได้โทรศัพท์มือถือแบรนดังผมไปเครื่องนึง
"แมร่งรวยนี่หว่า เอากระเป๋าคืนมันไป" มันเอาตังค์ออกไปแล้วโยนคืนมา
"ถ้าพวกมึงหายดีแล้วจะเอาคืนพวกกูก็ได้นะไอ้หน้าล่ะอ่อน กูจะรอ..." มันจับหน้าผมบีบแรงๆ ตรงปาก
"ถุย" ผมถุยน้ำลายปนเลือดใสหน้ามัน
"เก่งนักหรอได้สั.." มันเตะเข้าที่ท้องผมอย่างแรงจนผมหงายหลังไปตามแรง แล้วผมก็หมดสติไป
ตื่นขึ้นมาอีกทีที่ไหนไม่รู้คุ้นๆ เหมือนเคยมาเยี่ยมใครที่นี่...?
จบอีกตอน
"เออเดี๋ยวเราซื้อขนมก่อนนะพวกนายเข้าไปก่อนก็ได้" ผมบอกเพื่อนๆ หลังจากที่ทานข้าวกันจนเสร็จ
"งั้นเราไปด้วย จะได้ช่วยถือของไง" มินจุนพูด
"ก็ได้ เอาอะไรเพิ่มมั้ย" ผมถามเพื่อนๆ
"ซื้ออะไรก็ซื้อมาเถอะ เยอะๆ" มันเน้นเยอะๆ
ผมเดินเลือกซื้อขนมในร้าน 7-11 อยู่ได้สักพัก ก็ได้ขนมมาเยอะแยะมากมายไม่รู้จะซื้อทำไมเยอะแยะขนาดนี้ เสียตังค์เยอะ
"725 บาทค่ะ" พนักงานบอก
"....." ผมยื่นแบงค์ให้
"รับมา 1,000 บาท"
พนักงานทองเงินเสร็จ ผมกำลังจะหยิบถุงหลายใบแต่ก็โดนแย่งไป
"คนละ 2 ใบ เท่าๆ กัน" มินจุน ขี้เล่น
"เอ้ย...แต่นั่นมันถุงน้ำนะมันต้องหนักกว่า 2 ใบนี้สิ" ของผมน่ะขนม คา-มู น่ะน้ำเป๊ปซี่ ถุงละ 4 ขวดลิตร
"เอาน่าโน่เหนื่อยมาทั้งวันแล้วเราเห็น ให้เราช่วยเถอะนะ"
"OK. ตามใจ"
เราสองคนเดินเข้ามายังไม่ทันจะครึ่งซอยดีเลย มีวัยรุ่น 7-8 คน เดินขวางข้างหน้ากับล้อมจากด้านหลังเข้ามา
"มินจุน ใครว่ะ" ผมไม่เคยเจอใครมาล้อมหน้าล้อมหลังมากมายขนาดนี้ก็เลยเหวอแดกไปเหมือนกัน
"นั่นมินจุนนี่หว่า" เท่านั้นแหละยังไม่ทันได้คำตอบผมก็พอจะรู้บ้างว่าพวกมันรู้จักมินจุนแนนอน พวกมันรุมกันเข้ามาทั้งชกทั้งถีบ ทั้งผมและมินจุน ไม่มีทางจะได้ขยับมือเลย ของที่ถือมาก็กระจัดกระจายเต็มพื้นถนน
ตอนนี้ผมกับ มินจุน โดนล็อคไว้แล้วลากเอาตัวไปอีกซอยหนึ่งที่มืดและไม่มีบ้านคนเลย มีแต่พื้นที่โล่งๆ หญ้าขึ้นรกไปหมด
"ตามหาซะตั่งนาน คิดว่าจะหนีพ้นหรอไง" คนหนึ่งใน 7-8 คนนั้นพูด
"ทำไมมันยังไม่จบอีกหรอไง" จะเถียงพวกมันทำไมนะ
"มึงก้มลงมากราบตีนกูแล้วกูจะไว้ชีวิตพวกมึง" คนนี้ท่าทางจะเป็นหัวโจก
".....อุ๊ก?" มันต่อยมินจุน ให้ทรุดกายลงกับพื้น จะให้ มินจุน กราบมันให้ได้
"กูไม่ทำ....(เพี้ย)" ไอ้คนเดิมเอาฝ่ามืออันหนากร้านฟาดลงไปที่ใบหน้ามินจุน เห็นเป็นรอยมือที่ทับรอยหมัดเดิม ผมว่าผมก็มีแต่มันชาครับ กับจุกที่ท้อง
"ถ้ามึงไม่ยอมทำ แล้วเพื่อนมึงล่ะ" อ้าวไหงกลายเป็นกูล่ะเนี่ย "ไอ้ไก่เอาตัวไอ้หน้าอ่อนนั่นมาใกล้ๆ เด๊ะ" แล้วตัวผมก็โดนลากไป เข่าผมถลอกปลอกเปิกหมดแล้ว
".....พลั่ก" ผมไม่รู้ว่าผมโดนอะไร แต่มันเหมือนกับมีเลือดไหลอาบหน้าผมมากมายเลยครับ มันมึนๆ เหมือนจะวูบแต่ก็ยังพอมีสติอยู่ คางผมนาบกับพื้นข้างถนนมองเห็นมินจุน พยายามลุกขึ้นสู้ แต่ที่เห็นก็คือโดนยำซะมากกว่า พวกมันจับมินจุน แนบลงไปกับเท้าของไอ้คนที่ว่าให้กราบเท้ามัน แล้วไอ้คนนั้นมันก็ถอนเท้าลอยขึ้นแล้วเหยีบหน้ามินจุนเอาไว้ แล้วเตะเข้าที่หน้า มินจุนนิ่งสนิทไปในทันที ผมว่าผมร้องไห้นะแต่มันร้องไม่ออกเลยครับมีแต่น้ำตาซึมๆ
แล้วมันก็เดินมา ทางผมที่ยังคงมองเห็นการกระทำของพวกมันอยู่
"ค้นตัวมันเด๊ะ" แล้วหนึ่งในนั้นก็จัดการค้นกระเป๋ากางกางผมทั้งสองข้าง มีกระเป๋าตังค์ ในนั้นมีเงินอยู่ประมาณสองพันกว่าบาท กับได้โทรศัพท์มือถือแบรนดังผมไปเครื่องนึง
"แมร่งรวยนี่หว่า เอากระเป๋าคืนมันไป" มันเอาตังค์ออกไปแล้วโยนคืนมา
"ถ้าพวกมึงหายดีแล้วจะเอาคืนพวกกูก็ได้นะไอ้หน้าล่ะอ่อน กูจะรอ..." มันจับหน้าผมบีบแรงๆ ตรงปาก
"ถุย" ผมถุยน้ำลายปนเลือดใสหน้ามัน
"เก่งนักหรอได้สั.." มันเตะเข้าที่ท้องผมอย่างแรงจนผมหงายหลังไปตามแรง แล้วผมก็หมดสติไป
ตื่นขึ้นมาอีกทีที่ไหนไม่รู้คุ้นๆ เหมือนเคยมาเยี่ยมใครที่นี่...?
จบอีกตอน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น